Sıcak bir yaz gecesiydi. Hava durgun, gökyüzü pırıl pırıldı. Fındık ve tatil mevsimiydi. Halkın çoğunluğu ya fındık toplamada, ya da yazlığında, köyünde, sahilde veya doğup büyüdüğü yerleri ziyaret etmek amacıyla şehir dışındaydı. Herkes 17 Ağustos gecesi meydana gelecek depremden habersiz derin bir uykuya dalmıştı. 40-50 saniye süren deprem, adeta kıyameti andırıyordu.

17 Ağustos 1999 depremi saat 03:02'de Kuzey Anadolu Fay Hattı'nın Adapazarı, Kocaeli ve Gölcük bölümü üzerinde meydana geldi. Richter ölçeğine göre 7.4 şiddetinde ve yaklaşık 40-50 saniye sürmüştü. Resmi kayıt böyle ama, o anı yaşayanlar için zaman daha uzun ve korkunç.

Olay, sanki kıyametin bir provasıydı... Koca koca modern binalar, betonarme çok katlı yapılar, kapıları ve kepenklerini sıkı sıkıya kilitlediğimiz mekanlar, çoğu insana mezar oldu ya da birer zindana döndü. Manzara çok korkunç ve ürperticiydi. Şehir küçük bir mahşer yeriydi sanki. Acının, afetin, mahşerin adı, Adapazarı, Gölcük, İzmit ve Yalova'ydı.

Konutlar, işyerleri, okullar, toz, demir ve çimento yığını haline geldi. Kimi binalar yerle bir oldu, kimi binaların zemin katları çöktü, yere gömüldü yok oldu. İkinci ve üçüncu katlar zemin kat haline dönüştü. Arazilerin ve yolların sınırları-güzergahları değişti. Binalar yollara yığıldı ve yollar kapandı.

Marmara Bölgesi'ne bir kabus gibi çöken deprem, yayıldığı alan, şiddeti ve etkileri açısından "asrın felaketi" olarak nitelendirildi. ABD Ulusal Deprem Merkezi, depremi "yüzyılın en şiddetlisi" olarak ilan etti. CNN'e açıklama yapan Amerikalı uzmanlar, Depremin Hiroşima'ya atılan 400 atom bombasına eşit olduğunu belirttiler.

Acı olaylar, televizyonlarda seyredildiği ve gazetelerde okunduğu gibi değil. 1995 yılında Dinar ve 1998'de de Adana-Ceyhan depremini televizyonlarda izlemiştik. Gerçekten "ateş düştüğü yeri yakıyormuş." Depremde yıkılan binaları, hatta yaşamak, resimlerini göremye benzemiyor.

Anadolu Otoyolu'nun Sapanca-Adapazarı kesiminde yer yer oturmalar, çatlaklar ve üst geçitte meydana gelen çökme nedeniyle otoyol 4 gün süre ile kapalı kaldı. Bu ise deprem bölgelerine ulaşımı önemli ölçüde engelledi, yardımların ve kurtarma çalışmalarının gecikmesine neden oldu.

Depremin ortaya çıkardığı diğer bir olay da, Gölcük ve Değirmendere kıyılarında, deprem sonucunda oluşan dalgaların kıyı içinde yaklaşık 100 metre kadar ilerlemesidir. Böylece bir çok ev ve araç denize sürüklenmiştir.